Projectomschrijving
Willem Herbots en Jonathan Michiels zijn vrienden.
Samen met Ade Bormans maken ze een voorstelling.
Over vrienden.
Over een zachte, intieme vriendschapsband tussen twee jongens.
Over hoe ze tegen het beeld aanlopen van hoe een vriendschap tussen twee mannen er moet uitzien.
Over hoe het voor mannen moeilijk is om zacht voor elkaar te zijn, omdat nabijheid en kwetsbaarheid binnen mannelijke relaties worden ontmoedigd, en hoe die affectieve terughoudendheid binnen homosociale constellaties pathologiseren of seksualiseren om zo de continuïteit van hegemonische masculiniteit te waarborgen.
…
Moeilijk.
In RO.MAN (14+) legt een schrijver de laatste hand aan zijn eerste roman. In een poging om zijn personages meer tot leven te wekken, vraagt hij een jeugdvriend om samen met hem fragmenten uit het boek te rollenspelen. De intieme vriendschap die wordt afgeschilderd in de roman, is voor de vrienden een spiegel: wat zit er bij hen in de weg, wat is er anders dan vroeger, waarom slagen zij er niet meer in elkaar echt toe te laten?
Met die vragen worstelen ze.
Maar kan dat worstelen geen knuffel worden?
RO.MAN is een speelse verkenning van vriendschap, kwetsbaarheid en verbondenheid. Met tekst, poppenspel, humor, verbeelding en – wie weet – een spectaculaire bewegingsfrase biedt deze voorstelling een alternatief voor de hardheid die van jongens verwacht wordt wanneer ze opgroeien.
In The Will to Change: Men, Masculinity, and Love schreef Bell Hooks dat mannen zich wel kwetsbaar willen opstellen, maar simpelweg niet weten hoe. Ze missen blueprints of change, voorbeelden die tonen hoe het ook kan. Twintig jaar later is die nood er nog steeds. Met onze voorstelling willen wij zo'n blueprint uittekenen, voor een jonge generatie die haar weg zoekt en een oudere die weleens een nieuwe weg wil ontdekken. Niet enkel voor jongens en mannen, maar voor iedereen. Want we leven allemaal onder hetzelfde dak. En als mannen zachter worden, wordt de wereld dat ook.
Doel van de residentie
Tijdens deze residentie in HET LAB verbreden ze hun kijk op de thematiek van de voorstelling en verankeren ze hun project in de leefwereld van jongeren vandaag. Deze twee weken vormen de inhoudelijke voedingsbodem voor de rest van het maakproces. De kern van de residentie bestaat uit contactmomenten met jongeren. Via activerende workshops gaan ze in gesprek met verschillende groepen jongeren tussen de 10 en 18 jaar. Ze bieden een veilige speelse ruimte waarin ze de jongeren uitnodigen om hun ervaringen met en kijk op vriendschap te delen.
Voor de invulling van die contactmomenten werken de jongens samen met Sanderijn Helsen. Vanuit haar eigen artistieke praktijk en onderzoek ontwikkelde ze een methodiek om op een veilige, speelse, laagdrempelige manier in dialoog te gaan met jongeren. Zij maakt hen wegwijs in haar werkwijze en coacht hen in het begeleiden van de workshops.
